O projekcie

Celem projektu jest przekształcanie szpecących, ale użytecznych obiektów w przestrzeni publicznej w  dzieła sztuki projektowane i tworzone przez społeczność lokalną z ewentualnym profesjonalnym wsparciem ze strony artystów.

Inspiracją artystyczną projektu jest nurt w sztuce dotyczącej przestrzeni publicznej utility box art , której reprezentantem jest m.in. Joshua Callaghan oraz twórczość Jean-Michela Basquiata.

Chodzi tu o takie obiekty jak wolnostojący garaż, komórka, śmietnik, kotłownia, budka parkingowego, płot, mur czy chodnik;

Dopuszczone mogą być projekty przestrzenne w postaci rzeźby czy instalacji wykorzystujące surowce wtórne, odpady przemysłowe itp.;

Istotą projektu jest proces twórczy a nie trwały efekt końcowy.

Założenia:

  1. uatrakcyjnienie wizualnego krajobrazu miasta, połączone z promocją wizerunku Łodzi na zewnątrz;

 

  1. integracja społeczna podczas realizacji wspólnego celu jednocząca mieszkańców Łodzi bez względu na różnice społeczne, ekonomiczne, światopoglądowe, polityczne czy narodowościowe, wprowadzająca ich w sferę działalności artystycznej zdolną zażegnywać konflikty i zasypywać tworzone współcześnie podziały, gdyż sztuka jest ślepa na w/w różnice – z założenia jest wolna i egalitarna; warunkiem udziału jest chęć polepszenia urody otoczenia, w którym mieszkamy i żyjemy na co dzień oraz afirmacja efektów zbiorowej twórczości;

 

  1. edukacja i aktywizacja artystyczna wszystkich grup społecznych bez względu na wiek, ze szczególnym wskazaniem na dzieci i młodzież, tym skuteczniejsza, że następuje w praktycznym działaniu twórczym, z którego efektami można się utożsamić. Przełamanie społecznych standardów myślowych o sztuce jako zjawisku elitarnym zamkniętym w muzeach i galeriach niedostępnym dla zwykłego śmiertelnika w życiu codziennym;

 

  1. integracja kulturowa zgodnie z tradycjami miasta czterech kultur oraz kultywowanie dziedzictwa historycznego grupy a.r. (Władysław Strzemiński, Katarzyna Kobro, Henryk Stażewski i inni) oraz działań Ryszarda Stanisławskiego wieloletniego dyrektora Muzeum Sztuki w Łodzi poprzez urzeczywistnianie idei sztuki jako sposobu poznawania, odczuwania i rozumienia rzeczywistości, która była częścią awangardowego marzenia o twórczym życiu dostępnym dla każdego;

 

  1. zwiększenie patriotyzmu lokalnego i poczucia przynależności do miasta, które nie zostało Europejską Stolicą Kultury ale może stać się unikatowym miastem-dziełem sztuki w skali EuroPY